Ferrovanadium metallurgisch blok

Ferrovanadiumis een universele verharder, versterkingsmiddel en corrosiewerend additief voor staalsoorten zoals hoogsterkte laaggelegeerd (HSLA) staal, gereedschapsstaal en andere producten op ferrobasis.

Het gehalte aan vanadium in ferro-vanadium varieert van 45 tot 50% en soms zelfs tot 80%, afhankelijk van de vraag. De 45 tot 50% kwaliteit wordt geproduceerd uit slakken en ander vanadiumhoudend materiaal door silicothermische reductie van pentoxide (V2O5) in aanwezigheid van staalschroot of door directe reductie in een vlamboogoven. De resulterende vanadiumstaalsoorten kunnen worden onderverdeeld in microgelegeerde of laaggelegeerde staalsoorten met minder dan 0,15% vanadium en hooggelegeerde staalsoorten met maximaal 5% vanadium.

Niet-metallurgische toepassingen omvatten het gebruik ervan als katalysator en in de keramische, chemische, pigmenten-, gezondheidspreparaten en elektronische industrie. Het wordt ook gebruikt om een ​​supergeleidende magneet te produceren met een veld van 1,75,000 gauss.

Het meest voorkomende oxide van vanadium, namelijk vanadiumpentoxide (V2O5), wordt gebruikt als katalysator bij de productie van zwavelzuur. In biologische context is vanadium een ​​micronutriënt die van nature voorkomt in paddenstoelen, schaaldieren, zwarte peper, peterselie-dille, granen en graanproducten

De wereldreserves aan vanadium bedroegen ongeveer 19 miljoen ton metaal, voornamelijk gelegen in China, Rusland, Zuid-Afrika, Australië en de Verenigde Staten, en zullen naar verwachting tot de volgende eeuw meegaan bij het huidige consumptietempo. Titanhoudend magnetiet is de belangrijkste bron die ongeveer 85% van de huidige wereldproductie van V2O5 voor zijn rekening neemt, waaruit vanadium kan worden gewonnen als bijproduct van ijzer